• 1

    Zicht vanaf de Kop van de Vaart in Assen met op de achtergrond de nieuwe Witterbrug.

  • 2

    Drenthe is het land van de hunebedden. Dit hunebed ligt bij de kerk van Rolde.

  • 3

    Onze grote passie is reizen in deze camperbus. Zo hebben we al veel van Europa gezien.

  • 4

    Tot 2002 vierden we vakantie op de fiets. Hier rijd ik langs Vadertje Rijn in Duitsland.

Copyright 2002-2018 | Fiets- en campervakantie verhalen | Ontwerp: Jan Wessels

Campervakanties

campervakanties

Camperweekenden

camperweekenden

Fietsvakanties

fietsvakanties

Dit ben ik...

Over mijzelf

Afscheid bij de FEB op 13-12-11

13-12-2011 was voor mij een bijzondere dag. Na ruim 31 jaar bij FEW en FEB te hebben gewerkt, was voor mij het moment aangebroken om afscheid te nemen van mijn werkomgeving. Samen met (oud-) collega’s van faculteit en universiteit keek ik terug op de belangrijkste ontwikkelingen, die ik mede in gang heb mogen zetten. Kort samengevat: de overgang van een 'papieren' naar een 'digitale' administratie.

Heel fijn waren daarna de hartelijke woorden van Nienke Bastiaans, Wijnand Aalderink, Ineke Vugteveen en Harry Garretsen. Onder de indruk ben ik nog steeds van het mooie camperreisboek dat met behulp van velen in elkaar is gezet. We hebben inmiddels ervaren dat de tips over Spanje erg bruikbaar waren.

Ook het geweldige overzicht van de artikelen die ik (soms met mede-redactieleden) voor de respectievelijke personeelsbladen heb geproduceerd, heeft me sprakeloos gemaakt. Ik wist wel dat het veel waren, maar zoveel… Ik zal ze regelmatig weer eens gaan lezen. Ineke, bedankt voor het vele werk!

afscheid-beeldjeEerlijk gezegd ben ik best wel trots op het beeldje dat ik uit handen van Harry Garretsen mocht ontvangen. Ik proef daarin de waardering van het faculteitsbestuur voor mijn werkzaamheden in de jaren dat ik in dienst van de faculteiten ben geweest.

Natuurlijk wil ik iedereen bedanken, die zich zoveel moeite hebben getroost om mijn afscheid tot een onvergetelijk gebeuren te maken. Maar mijn bijzondere dank (ook namens Joke) gaat uit naar mijn collega's Hilja en Wilma, want zij hebben dit evenement in de mooie Plaza toch maar op poten gezet. Dames, bedankt; ik ben trots op jullie.

Terugkijkend op mijn jaren bij de faculteit, ben ik blij te mogen constateren dat ik hier met veel plezier heb gewerkt. Ik wil het aan het eind maar eens gezegd hebben: in de beginjaren heb ik nog wel eens gesolliciteerd naar een andere baan (in Breda), maar ik ben nu blij dat dat niet is doorgegaan….

f t g m